Tuesday, 15 May 2012

ஒரு கவிஞனுக்கான மூடநம்பிக்கை

ஒரு கவிஞன் எனில்
கட்டாயம் மூடநம்பிக்கையில் வாழ்பவனாக வேண்டும்
எழுதும்போது அல்லது வாசிக்கும்போது அல்லது சிந்திக்கும்போது

ஒருவன் எழுதிக் கொண்டிருந்தபோது
சரியான வார்த்தையோ, வடிவமோ சிக்கவில்லை
என்றானபோது
அவன் தேநீர்க் கடைக்கு முன்பாகக் காத்திருந்தான்.
மிகக் குழப்பமான வார்த்தைகளால், வடிவத்தால், விஷயத்தால்
சிக்குண்டவன் இப்போது தனக்குள் சிக்கியபடி காத்திருந்தான்.

வழக்கம்போல்
அங்கே நுழைந்த பைத்தியம் பிடித்த பிச்சைக்காரன்
முதலாளியிடம் மன்றாடிப் பெற்ற ஒரு கண்ணாடித் தம்ளரில்
தேநீரக் குடித்து வைத்துவிட்டுப் போகிறான்
எச்சில் பட்ட கிளாஸை முதலாளி கழுவ எத்தனிக்கிறான்.
அங்கே நுழைந்த கவிஞன்
அந்த எச்சில் கிளாஸைத் தொட்டுவிட்டு, அதைக்கழுவி,
அதில் தேனீர்த் தரும்படி வேண்டுகிறான்.
பைத்தியம் பிடித்த, பிச்சைத்தனமான கிளாஸில்
தே
நீர்
அருந்திவிட்டு
எழுதத் தொடங்கினான்
சிக்கல் தீர்ந்த
நம் போன்ற ஒரு கவிஞன்.



பிரசுரம்:  கொம்பு, இதழ் 1, செப்டம்பர் 2011.

No comments:

Post a Comment