Saturday, 30 March 2013

முத்துக் கறுப்பன் என்னும் வாசகன்



தமிழில் மிகச் சிறந்த கதையாசிரியரும் சிறுபத்திரிகையாளருமான மா. அரங்கநாதனின்  இரண்டாவது கட்டுரைத் தொகுப்பு இது.  இந்தத் தொகுதியில் மொத்தம் 21 கட்டுரைகள். பெரும்பாலானவை கவிதைத் தொகுதி அல்லது கவிதைகளைக் குறித்த கட்டுரைகள். பேட்டி, கதை, நினைவுகள் என்ற அமைப்பில் சில கட்டுரைகள்.  கவிதை, சிறுகதை, நினைவுகள் என்ற மூன்றாகப் பிரித்துப் பேசலாம்.  இந்தப் பிரிப்பு இப்புத்தகத்தில் இல்லை என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும்.

கவிதைகள் பற்றி கட்டுரைகளில், இளையபாரதி, வஸந்த் செந்தில், கனிமொழி, ஸ்ரீநேசன், ரிஷி என்கிற அனாமிகா, ரவிசுப்ரமணியன், பழமலய், தமிழச்சி, புதுவை இளவேனில், ம. தவசி ஆகியோரின் கவிதைத் தொகுதிகளில் உள்ள கவிதை ஒன்றினை எடுத்து விளம்புகிறார்.  தான் மேற்கோள் காட்டும் கவிதையைச் சொல்வதற்கான காரணம் முதல் அது தந்த அனுபவம் வரை விரிவாகப் பேசுகிறார் . இதை வியாக்யானம் என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக, வாசிப்பின் அனுபவம் என்று எடுத்துக்கொள்ளலாம். ஏதாவது ஒரு கவிதையை எடுத்துப் பேசும் போது அக் கவிதையைப் பொதுவாழ்வனுபவத்திலிருந்து பேசுகிறார். சில கவிதைகளின் தன்மையைச் சுருக்கமாகத் தெளிவாக்குகிறார்.  உதாரணத்திற்கு இந்தக் கவிதை  பெரியதொரு இழப்பை அனுபவித்த ஒருவனின் கூப்பாடுஎன்று இளையபாரதியின் அனுபவத்தைக்கூறுவது போதுமானது. ஒரு கவிதையைப் பற்றிச் சொல்வதற்குமுன், அக் கவிஞரைப் பற்றிய அறிமுகத்திலிருந்து தொடங்குகிறார்.  கவிஞர் வஸந்த் செந்தில் பற்றிக் கூறும்போது, அவரின் லௌகீக வாழ்க்கைப் பணி, அவர் எழுதிய கவிதைத் தொகுதிகள், விமர்சனங்கள், மொழிபெயர்ப்புகள் பற்றிக் கூறிவிட்டு, அக்கவிதை விதந்தோதுகிறார். 

வஸந்த் செந்திலின் மிருகபாலிகை கவிதைத் தொகுதியின் மையத்தைக் கூறிவிட்டு, ஒரு கவிதையை எடுத்துப் பகுதி பகுதியாகப் பிரித்து விளக்குகிறார்.  விளக்குதல் என்பது அவர் கவிதைகளை ரசித்த முறைமையே.  ஸ்ரீநேசனின் கவிதையை ஒன்றின் மையம் அன்பு குறித்தது என்று சொல்லிவிட்டு, ஏசு, ஜே.கிருஷ்ணமூர்த்தி, வள்ளுவர் அன்பைப் பற்றிச் சொன்னதிலிருந்து கவிஞர் எவ்வாறு மாறுபடுகிறார் என்பதை விளக்குகிறார்.  அக்கவிதையை வாசித்தபின், தன் கடவுளை அழைத்த தருணத்தைச் சொல்கிறார் மா. அரங்கநாதன்.  மேலும் ஜம்ப் கட் என்ற சினிமா உத்தியை இக்கவிதை எழுதுதல் தொழில் நுட்பத்துடன் இணைத்து மெருகேற்றுகிறார். ரிஷி யின் கவிதை ஒன்றினைப் பற்றிப் பேசும்போது, உண்மையான விடுதலை உணர்வு அவர் கவிதையில் மிளிர்வதைக் கூறுகிறார்.  அவர் கவிதைகளில சொல் ஒரு மாயாஜாலம் நிகழ்த்துவதைக் கூறுகிறார்.  ரிஷியின் கவிதையை வாய்விட்டு வாசிக்கும்போது சப்தநயத்துடன், கவிதையில் ஒளிந்துள்ள பகடித்தன்மை பற்றிப் பேசுகிறார். த.பழமலய்யின் கவிதைத் தொகுதியைப் பற்றிப் பேசும்போது, அவருடைய முன் தொகுதியில் உள்ள கோபம், தற்போது பரிகாசமாக மாறியுள்ளதைக் குறிப்பிடுகிறார்.   மின்காந்தசக்தி மிக்க பாம்படங்கள் கலாச்சாரம் தற்போது அழிந்துவிட்டதைத் தமிழச்சியின் கவிதையான பாம்படங்கள் பற்றிக் கவிதையொன்றில் குறிப்பிடுவது மட்டுமல்லாது, பாம்படத்தின் வரலாற்றைச் சுருக்கமாக விவரித்துவிடுகிறார் கட்டுரையாளர்.  தன் அனுபவத்தைப் பற்றி விவரித்துக் கொண்டிருக்கும்போது புதுவை இளவேனில், ம. தவசி கவிதைகளை மேற்கொள்கிறார்.     

அடுத்ததாக, மூன்று கதைகள்.  பிரபஞ்சனின் ‘மீன்  கதையைப் பற்றிப் பேசும்போது, புதுமைப்பித்தனின் ‘கடவுளும் கந்தசாமிப் பிள்ளையும் என்ற கதையை எத்தனைமுறை வாசித்தேன் என்பது நினைவில்லை என்பதுபோலவே மீன் கதையும் என்கிறார் ஆசிரியர். இக் கதையைப் பற்றி நூறு பக்கத்தில் எழுதவேண்டியது என்றவர் மூன்று பக்கத்தில் அதைச் சுருக்கிச் சொல்லிவிட்டார்.  மீன் கதைப்பற்றிக் கூறும்போது, வெளிச்சத்தை இருட்டைக்கொண்டு விளக்குவது போல அல்லது இருட்டை வெளிச்சம்கொண்டு விளக்குவது போல இருப்பதாகக்  குறிப்பிடுகிறார்.  நகுலன் வாக்குமூலம் நாவல் பதிப்புப் பற்றிக் கூறத் தொடங்கியவர், அவரின் படைப்பு மையம், சொல்லும் முறைமைகளைப் பாராட்டுகிறார். பூனையும் மனிதரும் ஒன்றுதான் நகுலனுக்கு என்று கூறிவிட்டு, அவர் கதைகள் பற்றி விமர்சனம் செய்ய குறுகிய காலம் போதாது என்கிறார். பிரமிளின் பிரசன்னம் கதையை எவ்வாறு வைதீக எதிர்ப்பாக இருக்கிறது என்று கூறிவிட்டு, அக் கதையில் வரும் அழகிய நம்பியை, புற்றுநோயால் இறந்த தன் நண்பன் எழுத்தாளர் கிருஷ்ணன்நம்பியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை என்று பரிதவிக்கிறார். ஐம்பது வருடத்திற்குமுன் வந்த வெளிநாட்டுப்படம் ஸ்டீல் டிராப்.  மனித இயந்திரம் பற்றிய கதை இது.  இப்படத்தில் வரும் பாத்திரத்திற்கும், மௌனியின் மனித இயந்திரத்திற்கும் வேறுபாடு இல்லை என்கிறார் மா. அரங்கநாதன்.  ஆங்கிலேயனுக்கு முன்பாகவே தமிழன் முன்னேறிவிட்டான் என்று பெருமைப்படுகிறார் இவர்.

பிறகு இன்னொரு பகுதி, நினைவுகள். முன்றில் இதழின் தொடக்கம் முதல் இறுதி இதழ் வரையில் பங்கேற்ற படைப்பாளர்கள் பற்றியும், இதழ்களில் வெளியிட்டவை பற்றியும் விவரித்துள்ளார்.  இதை நாம் ‘முன்றில்: ஒரு வரலாற்றுச் சுருக்கம் என்றே கொள்ளவேண்டும்.   ஓவியர் ஆதிமூலத்தைப் பற்றிய நினைவில், அவருடன் அதிகமாகப் பேசியதில்லை என்றபோதிலும், அவருக்கு ஒரு வித நட்பு நிலவுவதைக் குறிப்பிடுகிறார். ஆதிமூலத்தின் கோடுகளும் வண்ணங்களும், எழுத்துக்களை விட ஆயிரம்  மடங்கு அதிகமாகச் சொல்லி நிற்கும் என்று கட்டுரையை முடிக்கிறார்.

கடைசியாக, ஒரு பேட்டி.  இனிய உதயம் இதழில் 2008ல் வெளியானது.  அவர் எழுத்தை மையமிட்டுக் கேட்கப்பட்ட கேள்விகளுக்கான பதிலில் சில செய்திகள் கிடைக்கின்றன.  அவருடைய சைவ சித்தாந்தம், சினிமா ஈடுபாடு, முன்றில் இதழின் செயல்பாடு, உடல் அரசியல் பேசும் பெண் கவிஞர்களை ஆதரிப்பதற்கான காரணங்கள், ஜோதிட ஈடுபாடு, முத்துக் கருப்பன் என்பவன் யார்? என்பவைதாம் இவை. 

இக்கட்டுரைத் தொகுதியை வாசித்தபோது, சித்தாந்த அடிப்படையிலும், வாழ்வின் அனுபவத்திலும் படைப்பை உள்வாங்கும் மா. அரங்கநாதனின் மனம் தெரிகிறது.  ‘உண்மையோடு உறவு வைத்துக் கொள்ளாத எதுவும் படைப்பு ஆவதில்லைஎன்ற  மா. அரங்கநாதன் கட்டுரைகள், பொய்மை அறியாதவை. அல்லது தன் அனுபவத்தின் வழியே அல்லது படைப்பின் அனுபவத்தில் தன்னைக் காண்பது என்கிற தன்மை வெளிப்படுகிறது.  மா. அரங்கநாதனின் உண்மை என்பது சித்தாந்தம் எனலாமோ?  ஆனால் முத்துக்கறுப்பன் என்கிற மா.அரங்கநாதன் வெளியே சொல்லமுடியாத உணர்வுகளை, மற்ற எழுத்தில் பார்த்தவர், பார்ப்பவர். 

தமிழ் நவீன கவிதையைப் பற்றிப் பேசுபவர் சிலரே. கவிதையை எவ்வாறு ரசிப்பது என்பதை நாம் விக்ரமாதித்தியனிடம் கற்றுக்கொண்டால், கவிதையின் சித்தாந்தத்தை எவ்வாறு உணரவேண்டும் என்பதை நாம் ஆசிரியரிடம் கற்றுக்கொள்ளலாம்.  கற்றுக்கொள்ள இருக்கிறது.

புது எழுத்து இதழ் 21ல் வெளியானது

(கடவுளுக்கு இடங்கேட்ட கவிஞன்/ மா. அரங்கநாதன்/ காவ்யா/மு.ப. 2008/ ரூ.60/-)

No comments:

Post a Comment